ไม่เห็นฝุ่น...

posted on 01 Dec 2009 13:47 by amteen  in Music

เป็นเพียงฝุ่นที่ลอยช้าๆ แล้วแต่สายลมจะพา
ฉันไม่รู้เลยชีวิตวันต่อมา มันจะเป็นเช่นไร

วันนึงเกิดมีลมแรงๆ พัดไปใกล้เธอมากไป
ฉันก็รู้ตัวว่ารบกวนจิตใจ ทำให้เธอรำคาญ

คนมันรักก็เลยมาตาม มาใส่ใจ
ก็คนในใจคนเดียวของฉันคือเธอ..

แต่เธอไม่มองเศษฝุ่นเช่นฉัน
อยู่ไกลๆ ยังรำคาญหนักหนา
ยิ่งมาลอยใกล้ชิดสายตา มีแต่ทำให้ขุ่นเคือง

ถ้าหากวันใดเข้าใกล้เกินไป อย่าผลักไสฉันต้องการแค่เพียง
แอบมาลอยแอบมาข้างเคียง ไม่ได้หวังให้เห็น ..ในสายตา

เป็นความสุขแค่เพียงเล็กน้อย ที่ได้ใกล้เธออย่างนี้
แล้วถ้าสักวันเธอพบคนที่ดี ฉันก็พร้อมจะไป

คนมันรักก็เลยมาตาม มาใส่ใจ
ก็คนในใจคนเดียวของฉันคือเธอ..

แต่เธอไม่มองเศษฝุ่นเช่นฉัน อยู่ไกลๆ ยังรำคาญหนักหนา
ยิ่งมาลอยใกล้ชิดสายตา มีแต่ทำให้ขุ่นเคือง
ถ้าหากวันใดเข้าใกล้เกินไป อย่าผลักไสฉันต้องการแค่เพียง
แอบมาลอยแอบมาข้างเคียง ไม่ได้หวังให้เห็น ..

แต่เธอไม่มองเศษฝุ่นเช่นฉัน อยู่ไกลๆ ยังรำคาญหนักหนา
ยิ่งมาลอยใกล้ชิดสายตา มีแต่ทำให้ขุ่นเคือง
ถ้าหากวันใดเข้าใกล้เกินไป อย่าผลักไสฉันต้องการแค่เพียง
แอบมาลอยแอบมาข้างเคียง ไม่ได้หวังให้เห็น ..ในสายตา

 

 

ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไม เพลง พวก ฝุ่น หรืออากาศ(ของบ้าง) 

เพลงเทือกนี้ ถึงแต่งมาได้ มีความหมายโดนๆ เช่นนี้ หลายเพลง ที่มีการเปรียบเทียบขึ้นมา 

 

แม้ จะเป็นสิ่งไม่มีตัวตน แต่บางที ก็เทียบกับความเป็นคนได้ดีทีเดียว

 

 ปล. ในวันที่กลายเป็นฝุ่น

ลอย.... อะไรดี

posted on 02 Nov 2009 17:02 by amteen

การลอยกระทง เป็นประเพณี ที่จัดขึ้นเพื่อ ไปทำการขอขมาพระแม่คงคา

 

 

แต่ว่า จะผิดไหม

ถ้าเราจะอาศัย วันนี้ เป็นวัน ปลดปล่อย

ความเศร้า ความทุกข์ ความโศก 

 

ลอยทิ้งแม่น้ำไปเสีย หวังว่า 

 

คงไม่ทำให้ แม่น้ำ เน่าเสียหรอนะ 

 

คนมีคู่ เค้าคงหาคู่ไปลอย 

คนโสด ก้ต้องลอยคนเดียว กระทงเดียว ทำน้ำเน่าเสียคนเดียว เต็มๆเลย

 

 โอ้ยยยยย

 

 

เมื่อไหร่ จะมีคู่ลอยกะเค้าบ้างน๊าาาา

 

555+ 

 

เพ้อออ ...... 

จบ.

edit @ 2 Nov 2009 17:07:14 by A-M

ปู๊นๆ หายไป จากรถไฟฟ้า

posted on 26 Oct 2009 14:09 by amteen  in MOVIE

"เมื่อคนนี้ เป็นคุณลุง คนนี้ ก้ต้องเป็น คุณป้าซิครับ"

 

คำพูดของเด็กน้อย ที่ทำเอา เหม่ยลี่ ยิ้มออกมา แทนที่ จะหน้ายักษ์ ทำร้ายเด็กน้อย 

 

ผ่านมา จาสองอาทิตย์แล้ว ที่หนังเรื่องนี้เข้า

กระแสค่อนข้างแรงทีเดียว (ใชเชิงบวกนะ)  ใครๆ ต่างพากันพูดถึง

เพื่อน ต่างบอกเพื่อนว่า แก ไปดูให้ได้นะ 

 

"พี่เคนหล่อโครต"  "เหม่ยลี่น่าร๊ากกกกกมาก"

"ชอบน้องเพลินมากมาย"

 

ท่ามกลางกระแสอันร้อนแรง กลับมีหลายคน ที่ยังไม่ได้ไปดู

 

เพราะ ......

 

 

ไม่มีใครไปดูด้วย.....

 

ถ้าเป้นชีวิตของเหม่ยลี่ละก็ ถึงเวลาที่มีหนังน่าดูแบบนี้ 

เหม่ยลี่ จะได้ไปดูหรือเปล่านะ

 

เพื่อนๆ ต่างก็มีแฟนกันหมด เค้าก็คงต้องไปดูกับแฟน 

 

แล้วเหม่ยลี่ จะไปดูกับใครละ

 

เวลา เพื่อนนัดเจอกัน ก้จะพูดถึงแต่เรื่องนี้ 

แล้วคนที่ไม่ได้ดูละ

ความรู้สึกว่า อยากดู กับความรู้สึกว่า จะไปดูกับใคร อันไหน จะมาแรงกว่ากัน

 

ระหว่างที่ เพื่อนล่าตอน หล่อทะลุแป้ง คนที่ไปดูแล้ว ฟังแล้วก็ขำ แล้วคนที่ยังไม่ได้ดูละ

เค้าจะยิ้ม กับเรื่องราวที่ได้ฟังได้หรือป่าว

 

ไม่ว่า หนังเรื่องนี้ จะทำเงินได้เท่าไหร่ 

หลายคนที่ดูแล้ว คงจะรู้สึก ดีขึ้น รู้สึกว่าตัวเองอยากเป็นแบบนั้นบ้าง 

 

แต่ ในท้ายที่สุดแล้ว เมื่อเวลาผ่านไป 

 

คนโสด ก้คงต้องกลับมานั่งเหงาเหมือนเดิม

 

แม้ว่า ช่วงนี้ หลายคนจะไปนั่งรถไฟฟ้าบ่อยขึ้น

แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันก็คงจะยาก ที่จะมีอะไรซ้ำรอยอย่างในหนัง

 

 

แต่ต่อให้เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่

 

เพลงโปรดส่งใครมารักฉันที ก็คงจะยังคงมีคนเปิดฟังอยู่เรื่อยๆ 

 

รอด้วยความหวังว่าสักวัน จะมีใครสักคนมาให้รัก และรักตอบบ้าง

 

 

 

ปล. ยังไม่เคยไปท้องฟ้าจำลองเลย มีใคร จะชวนไปบ้างมั้ยเนี่ย อิอิ

 

 

 

ฺBookFair

posted on 25 Oct 2009 23:04 by amteen

หนังสือ เล่มแรก ที่คุรอ่าน คือหนังสืออะไร จำกันได้หรือเปล่า

- สำหรับผมแล้ว เล่มแรก คงเป็นหนัง สือ ภาษาไทย สมัยเรียนอนุบาลมั้ง ที่มีให้ท่อง ผู้ใหญ่หาผ้าใหม่....

 

หนังสือเล่มแรก ที่คุณซื้อเองละ

- ก็คงเป็น หนังสือพิมพ์ฟุตบอลละมั้ง

 

แล้วหนังสือเล่มแรก ที่ซื้อในงานสัปดาห์หนังสือละ 

- หนังสือของหนุ่มเมืองจันทร์ ฟาสฟูดธุรกิจ จำไม่ได้ว่าเล่มไหน แต่เมื่อปีที่แล้วนี่เอง

 

 ลองตั้งคำถามกับตัวเองเล่นๆเกี่ยวกับหนังสือ 

 

เพราะเท่าที่จำความได้ เราไม่ได้เป็นคนชอบอ่านหนังสือ 

ซึ่ง ไม่รู้ว่า จะโทษใครดี

ส่วนนึง อาจจะเพราะ เราขี้เกียจ

ส่วนนึง อาจจะเพราะ ไม่ได้ มีการบังคับให้อ่านอะไรตั้งแต่เด็กๆ

 

การ์ตูน ก้ไม่เคยได้ซื้ออ่านกะเค้า

จำได้ว่า เคยมีหนังสือการ์ตูน ที่พ่อซื้อให้ เล่นเดียวเท่านั้น 

(พ่อคงไม่อยากให้อ่านการ์ตูน)

 

แต่ ในความเป็นจริงแล้ว ถ้าใครที่แวะมาอ่านข้อความต่างๆเหล่านี้

อยากจะบอกว่า ให้ลูกหลานท่านอ่านเถิด ไม่ว่าจะหนังสือที่มีสาระ หรือไม่มีสาระ

 

เพราะว่า นั้น คือ พื้นฐาน ในการอ่านหนังสือ และยังเป็นการฝึกสมาธิได้อีกด้วย

การอ่านหนังสือนานๆ ทำให้ เราสามารถ ไปทำอย่างอื่นได้นานๆ เช่นกัน (น่าจะเกี่ยวกับสมาธิ แต่ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร)

 

ปีนี้ ก็ได้ไปมาเหมือนกัน

ได้หนังสือ ไอ้แป้นมาด้วย แต่ว่า ยังไม่ได้อ่านเลย เพราะอ่านในเวปหมดแล้ว 

อยากซื้อมาเก็บไว้ 

อย่างน้อย อาจจะเอาไปให้คนที่เค้าไม่เคยได้อ่านในเวป ได้ลองอ่านดูบ้าง

 

อีกสองเล่ม เป็นหนังสือของสำนักพิมพ์อัครา คือหนังสือ 

 

Your next step! กับ

ความสุขปลูกเองได้

 ยังไม่ได้อ่านเหมือนกัน

คงจะใช้เวลาช่วงเดินทางบนรถไฟฟ้าอ่านแทน

 

ทีแรก กะจะไปหาหนังสือของ ประภาส กับของวินทร์ 

แต่ว่า ไม่มีหนังสือใหม่ของประภาสออกมาเลย

ส่วนของวินทร์ ก็ ออกมาแต่ว่า ไม่ใช่ แนวที่อ่าน

(ของวินทร์ จะอ่าน หนังสือ ให้กำลังใจ มีอยู่สี่เล่มละ)

 

ส่วนอีกคนคือ หนุ่มเมืองจันทร์ 

ของคนนี้ ถึงจะมีออกใหม่ แต่ว่า เป้นการรวบรวม ซะ ก็เลยไม่ได้ซื้อมา

 

ทำไม ถึงชอบอ่านหนังสือของสามคนนี้ 

 

คนแรก ประภาส ชลสรานนท์ ( ขอโทษ ถ้าเขียนชื่อหรือนามสกุลผิดนะครับ)

หนังสือ ของพี่จิก เท่าที่รู้ว่า เป็นการตอบจดหมาย ในหนังสือ (พิมพ์มั้ง)  ซึ่ง จะออกแนวประมาณว่า

มีทางบ้าน เขียนจม.ไปถาม พี่จิก ก็จะยกเรื่องราวของตัวเอง หรือที่เคยพบเจอมา มาเล่า โดยเนื้อหา จะทำนองเดียวกับ ที่ทางบ้านถาม

ซึ่ง ทำให้เราได้รับรู้ความคิดเห็น ทั้งจากคนถาม เรื่องที่พี่จิกเล่า และ ความเห็นของพี่จิก 

ซึ่ง รู้สึกว่า มันมีหลายมุมมอง ให้เราได้เห็น

 

หนังสือของวินทร์ วิทร์จะเขียนหนังสือหลายแนวมาก

แต่ที่ลอง อ่าน เป็นหนังสือแนวสงเสิรมกำลังใจ

ซึ่ง เนื้อหน้าในนั้น จะเห้นตอนสั้นๆ

เล่าถึง บุคคลต่างๆในโลก ที่เคยผ่าช่วงเวลายากลำบาก ก่อนที่จะก้าวมาเป้นบุคคลสำคัญของโลก

 

หนังสือของ หนุ่มเมืองจันทร์ 

เป็นหนังสือแนรวธุรกิจ แต่อ่านแล้วไม่เครียด 

เป็นการเล่าเรื่องราวของเค้าเอง ที่ได้ไปทำงาน มา การคุยกับนักธุกรกิจ ทำให้ เค้ามีมุมมองมาเผยแพร่

แต่มาเล่าในรูปแบบที่ ไม่เครียด อ่านแล้ว มีรอยยิ้มที่มุมปาก

 

 

หนังสืออีกสองเล่มที่เหลือ ยังไม่ได้อ่านเลย แต่เปิดผ่านๆแล้ว มี Qoute  ที่น่าสนใจอยู่เยอะเหมือนกัน

 

สำหรับตัวเองแล้ว ตอนนี้ก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่า การอ่านหนังสือ เผื่อให้เวลาผ่านไปเรื่อยๆ 

มันจะช่วยให้ ลืมเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมาได้หรือเปล่า

การที่ไม่ได้อยู่ว่างๆ คิดเรื่องราวในอดีต มันคงเป้นสิ่งที่ทำให้ ชีวิตวนอยู่ในแอ่งน้ำ ยากที่จะหาทางออกได้ 

 

ก็ได้แต่หวังให้ ตัวหนังสือ เปิดรับความคิด และทำให้ ได้ หลุดพ้น กับความรู้สึกผิดหวังได้ซะที 

 

บ่น เบ่าๆ

ไม่เสียใจ ที่รักเธอ

posted on 27 Sep 2009 23:22 by amteen  in Music

 

อาจจะไม่มีเหตุผลใด 

จะอธิบาย บางเรื่องราว

เช่นเมื่อหลับตาก่อนนอนทุกคราว

เหตุใดยังคอย คิดถึงเธอ

 

ทั้งที่ก็รู้ ว่าเธอมีใครอยู่

รู้ทั้งรู้ไม่ควรรักเธอ

เฝ้าบอกกับตัวเอง ห้ามใจอยู่เสมอ 

แต่แล้วก้ยังต้องปล่อย ให้มันเป้นไป

 

ไม่รู้มันเริ่มจากตรงไหน

และไม่รู้ว่าจะจบลงเช่นไร

แต่สิ่งที่รู้ คือวันนี้ หมดทั้งหัวใจ

ฉันมีเพียงแต่เเธอ...เท่านั้น

 

แค่อยากจะคอยอยู่ใกล้ๆเธอ

แหละอยากให้เธอสบตาฉันบ้าง

แค่อยากให้รู้ว่ามีคนข้างๆ

ที่ยังเฝ้าคอยรักเธออยู่อีกคน

 

ทั้งที่ก็รู้ ว่าเธอมีใครอยู่

รู้ทั้งรู้ไม่ควรักเธอ

เฝ้าบอกกับตัวเอง ห้ามใจอยู่เสมอ

แต่แล้วก็ยังต้องปล่อยให้มันเป็นไป

 

ไม่รู้มันเริ่มจากตรงไหน

และไม่รู้ว่าจะจบลงเช่นไร

แต่สิ่งที่รู้คือวันนี้ หมดทั้งหัวใจ

ฉันมีเพียงแต่เธอ

 

ฉันอาจจะต้องเจ็บปวด ถ้ารักเธอต่อไป

แต่ไม่เสียใจ .... ที่ได้รักเธอ